Posts Tagged ‘poes’
In 2004 hebben we Roosje opgehaald uit het asiel in Alkmaar. 7 jaar hebben we de grootste lol gehad met haar, maar na de kerst ging ze ineens zo snel achteruit dat we haar op 3 januari hebben moeten laten inslapen. Ik heb wat hoogtepunten van ons kattebeestje bij elkaar gezet.
Dagelijkse routine: na het verplichte schildklier pilletje komt een kattensnoepje. Roosje is nogal verzot op die dingen, doet er de meest vreemde kunstjes voor en als je niet oppast vreet ze je vingers er bij op.
Roosje’s laatste ontbijt in Velsen-Noord; nu te beleven op uw eigen PC.
De wilde avonturen van poes Roosje in de zomermaanden, geschreven door de oppas. Dat jullie niet denken dat ik ineens met de VUT ben.

Net kwam Roosje luid joelend de woonkamer binnenlopen. Karin dacht nog even dat ze gras had gegeten waarvan ze moest kotsen, maar gras heeft normaliter geen pootjes die uit haar bek steken. Een beetje gegeneerd deed Roos van -bleh- en ineens lag er een groene kwak op de grond midden in de kamer. Kadootje zonder veren. Bij nadere inspectie bleek het een platte kikker te zijn waarvan we er een aantal in de tuin hebben rondhoppen. Veteraan binnenkat Roosje was hoogst verbaasd waar dit gekke ding nou ineens vandaan kwam – ze kan zo blond doen af en toe – en sloop er omzichtig omheen. Ik gewapend met een stukkie keukenrol proberen het lijk op te ruimen toen het ineens wegsprong en met drie kledderige hoppen achter de TV kast verdween. My god ik schrok me dood! Het spoor was makkelijk te volgen, maar om dat verschrikte beesie daar onder en achter vandaan te halen met al die kabels was een ander verhaal. Na een kleine verbouwing bleek de waterdichte ton die ik had geleend van het werk een prima val waar hij in vluchtte. En zo’n beesie springt ook heel geinig gewoon 40 cm recht omhoog om over de rand van die ton te kunnen koekeloeren. Na de verplichte en snelle mug-shot foto hebben we Kermit maar weer in de tuin hebben losgelaten. Poes is nu het huis aan het verkennen waar de indringer nu ineens is gebleven.
Note to myself: we moeten stofzuigen achter de TV.
Zaterdag en zondag is er ook in Velsen-Noord een relatief dik pak sneeuw gevallen. Zo dicht bij de kust moeten we het meestal doen met wat poeder of zelfs regen. Dit vonden we een mooi moment om de kat eens naar buiten te gooien, kijken wat er gebeurd. Als binnenmodel is Roosje niet gewend aan witte koude zooi dat aan je pootje blijft plakken en ze is het dan ook helemaal niet mee eens dat ze niet verder de tuin in kan.
Ik heb trouwens nog steeds spierpijn van het sneeuwruimen. Nadat ik de opgestoven sneeuwberg voor de deur had weggeschrapt heb ik de hele stoep voor het huis en van de buren vrij gemaakt. Ondankbare taak; kort daarna begon het weer te sneeuwen gevolgd door hagel.
Roosje dolt in de sneeuw from Alwin Kruijt on Vimeo.
Vanochtend had mevrouw de prinses de handdoek op bed geclaimd. Sinds de makelaar afgelopen vrijdag de slaapkamerdeur had open gelaten en ze daar de hele dag heerlijk op bed heeft kunnen liggen, heeft ze duidelijk de smaak te pakken. Normaliter is de slaapkamer verboden terrein voor deze harige edele dame. We hebben haar zo getraind dat een kleedje (handdoek) altijd voor haar is. Is meestal handig, dat houdt de kattenharen een beetje op 1 plek. Echter in dit geval duidelijk een gevalletje misplaatste oprechtheid. ‘Wat? ik lig keurig op mijn kleedje..’. Hup poes, eraf!
De Universel Translator uit Star Trek schijnt nu al uitgevonden te zijn. We kunnen nu ook kat’s verstaan.
Verontwaardigt zit Roosje bij haar ‘kneedkleedje’. Die hebben we drie weken geleden in de wasmachine gegooit. Blijkbaar stinkt het nog naar zeep, ze wil er met geen mogelijkheid op zitten of staan.






