Posts Tagged ‘in en om huis’
Voor iedereen die vorige week nog niet de brochure heeft doorgebladerd of onder een steen heeft gezeten afgelopen weken: This is it.
Het is een vreemde week geweest. Naast de heugelijke berichten dat we een nieuw huis hebben gaan andere dingen weer heel raar verkeerd of gewoon kapot. Een mysterieuze roestregen en 2x pech met mijn verjaardagskadootjes!

Net kwam Roosje luid joelend de woonkamer binnenlopen. Karin dacht nog even dat ze gras had gegeten waarvan ze moest kotsen, maar gras heeft normaliter geen pootjes die uit haar bek steken. Een beetje gegeneerd deed Roos van -bleh- en ineens lag er een groene kwak op de grond midden in de kamer. Kadootje zonder veren. Bij nadere inspectie bleek het een platte kikker te zijn waarvan we er een aantal in de tuin hebben rondhoppen. Veteraan binnenkat Roosje was hoogst verbaasd waar dit gekke ding nou ineens vandaan kwam – ze kan zo blond doen af en toe – en sloop er omzichtig omheen. Ik gewapend met een stukkie keukenrol proberen het lijk op te ruimen toen het ineens wegsprong en met drie kledderige hoppen achter de TV kast verdween. My god ik schrok me dood! Het spoor was makkelijk te volgen, maar om dat verschrikte beesie daar onder en achter vandaan te halen met al die kabels was een ander verhaal. Na een kleine verbouwing bleek de waterdichte ton die ik had geleend van het werk een prima val waar hij in vluchtte. En zo’n beesie springt ook heel geinig gewoon 40 cm recht omhoog om over de rand van die ton te kunnen koekeloeren. Na de verplichte en snelle mug-shot foto hebben we Kermit maar weer in de tuin hebben losgelaten. Poes is nu het huis aan het verkennen waar de indringer nu ineens is gebleven.
Note to myself: we moeten stofzuigen achter de TV.
Dit weekend is er in Velsen-Noord veel gezelligheid bij het groots opgezette dorpsfeest. Vrijdagavond werden we al welkom geheten met een optredens zowat in onze voortuin als we die hadden gehad. Vandaag hebben we al een rondje gedaan over de thuismarkt met veel standjes over Velsen-Noord “Toen en Nu”.
In afwachting op DE koper van ons huis zijn we natuurlijk steeds bezig om een stukje beter en aantrekkelijker te maken. Een van die dingetjes die eigenlijk nog moesten gebeuren was het riool. Niet omdat we lekkage hadden maar omdat er nog wat asbest was gebruikt en omdat bij een bepaalde wind een muffige lucht in de kelder- en keukenkastjes hing. Zowiezo niet handig bij een bezichtiging.
En wintertuin is weinig uitnodigend bij een open huis. Dus handen uit de mouwen en een aanslag op de bankrekening om de boel op te leuken.

Vroeger was het standaard in de betere huizen: het luikje in de voordeur om een onbekende bezoeker te taxeren (of gewoon om de kou buiten te houden). Het zit er nog, net als het glas in lood boven in de erker. Maar dat zijn zo’n beetje de enige tekens dat je te maken hebt met een vooroorlogs huis. De rest is helemaal van deze tijd.
Kopen? Heeft altijd binnen gestaan, weinig kilometers en reuze gezellig.
Vanochtend had mevrouw de prinses de handdoek op bed geclaimd. Sinds de makelaar afgelopen vrijdag de slaapkamerdeur had open gelaten en ze daar de hele dag heerlijk op bed heeft kunnen liggen, heeft ze duidelijk de smaak te pakken. Normaliter is de slaapkamer verboden terrein voor deze harige edele dame. We hebben haar zo getraind dat een kleedje (handdoek) altijd voor haar is. Is meestal handig, dat houdt de kattenharen een beetje op 1 plek. Echter in dit geval duidelijk een gevalletje misplaatste oprechtheid. ‘Wat? ik lig keurig op mijn kleedje..’. Hup poes, eraf!
Na 1 dagje stylen door styliste Helga Loos hier vast een kleine update. Niet te lang want we moeten de dozen nog opruimen met spulletjes die niet in de eindronde zijn gekomen. De woonkamer is zo goed als af. Dressoir heeft twee mooie lampjes, de tafel een dienblad met herfstmeuk en de vensterbank komt heel mooi uit met de zilveren kandelaar en bijpassende vasen. Poes is natuurlijk blij met het knalwitte kleed, waarschijnlijk wordt dat een gevalletje oprollen voor als er een bezichtiging is. Ook de badkamer is klaar, leuke blauwe handdoekjes en plantjes. Ziet er allemaal heel anders uit met maar kleine dingetjes! Alles mooi op elkaar afgestemd, doe je normaliter natuurlijk niet dan koop je wat of krijg je wat. De schuur staat vol met planten en de strijkkamer vol met ‘verstopdozen’ met dagelijkse spulletjes die even uit zicht moeten.
Vrijdag komt de fotograaf al voor de 3D foto’s :S snel weer aan de bak. Meer foto’s als het af is morgenavond!!
We hebben een paar heel mooie huizen gezien in de regio Wageningen. We staan echt te trappelen om te gaan kijken! Alleen is er nog dat kleine puntje van ons eigen huis te koop zetten. Klinkt simpel maar het feit is gewoon dat huizen op dit moment gemakkelijk een half jaar te koop staan. We hebben dus iets langer gezocht naar de makelaar die ons huis op de best mogelijke manier op de markt weet te zetten. En naast alle multimediale trucs zoals een 3D foto rondgang door ons huis gaan we ook wat kleine dingetjes veranderen om ‘de positieve punten wat te benadrukken’. En omdat we nog wel dit jaar het huis te koop willen zetten schakelen we een echte interieur styliste in. De verschillen zijn soms maar klein. Alles iets anders neerzetten, kleedje, plantjes, ander schilderijtje en ineens zit je in een verbazingwekkend grote woonkamer!
Inmiddels is de verf al weer een week droog, dus nog even een update hoe het is afgelopen. Zoals alle klussen werd ook deze weer geplaagd door problemen. Dit keer geen ladder die onder je voeten wegglibbert, maar afbladderende verf.
10 jaar onnauwkeurigheid van (bezoekende) jongemannen heeft zo zijn invloed op de omgeving. Daarom even een herstelactie om kandidaat kopers niet af te schrikken met een bladderend privaat.
Vandaag maar eens het schilderwerk buiten maar eens gesopt en van dichtbij bekeken. Had ik beter niet kunnen doen om drie redenen.
1) Omdat ik nu van dichtbij heb bekeken hoe het schilderwerk eruit ziet,
2) omdat de foto hierboven mijn uitzicht was nadat ik de emmer die nu in de dakgoot staat wilde pakken….
3) en ik nu mijn rechterarm voorlopig niet goed kan gebruiken. Ik laat de foto’s even voor zich spreken…











