We gaan verder waar we gebleven waren. De CV leidingen zijn allemaal netjes omgelegd zoals je ziet. Ik heb de boel meteen wat opgeleukt met wat witte gordijnen voor alle deuren met spullen erachter waar we geen witte stoflaag op willen hebben. Want ondanks het waterzagen zal het flink stoffig worden!

Die balk met pilaren gaan er deze zomer uit, doen we lekker zelf. Met zoveel vaklui in de familie moet dat toch lukken. Dat boogje achterin, waarvan ik heb geleerd dat dat een staltonlatei heet, wordt groter gemaakt zodat we er niet op onze knieën doorheen hoeven.

Woensdagochtend om 8 uur staan de mannen al te trappelen, om 5 over 8 zijn ze een gat aan het spitten, ze hebben er zin in. Ik ga naar mijn werk en laat ze over aan het kritische oog van Casper en Karin.

In no-time zijn alle steentjes eruit en ligt alles netjes opgestapeld op de vierkante meter die ik had aangewezen. Ik had een berg verwacht, petje af mannen, het oog wil ook wat.

En dan heb je zomaar een gat in de tuin. Ik had al wel wat plantjes gered van de ondergang. Die camperen lekker in de achteruin, misschien laat ik ze daar ook wel staan eigenlijk.

Hoe werkt dat nou met zo’n kelderraam, want je zit wel onder het maaiveld, zoals dat heet. We krijgen een normaal raam in de muur. Aan de buitenkant van de muur, onder de grond komt een lichtschacht, ook bekend als koekoek. Het is niets meer dan een grote witte kunststof bak met een rooster erboven. Het licht valt door het rooster naar het raam, de witte bak helpt het licht extra weerkaatsen. Vooral in Amsterdam kom je deze dingen vaak tegen omdat veel grachtenpanden een kelder hebben met raam. We hebben nu dus daglicht in de kelder en als je veel moeite doet kun je ook de blauwe lucht zien.

Vol goede moed wordt er een gat gezaagd met de diamandzaag met waterkoeling. Behalve de verwachte halfsteens muur met spouw blijkt laatstgenoemde een overheerlijke maar vooral harde vulling van beton te hebben. Tegenvallertje voor de mannen, nu moeten ze echt aan het werk.

Ik ben blij dat ik niet thuis was want het zal wat kabaal geweest zijn. Hier is de binnenste latei al geplaatst en met een extra stut/stempel vastgezet. Kan de specie een beetje uitharden en lazert het hele huis niet in elkaar.

En hier vast het raam dat er in komt. Met HR++ glas en heel netjes in de grondverf gezet. Beide ramen kunnen naar binnen open.

Na een dagje beuken kun je het resultaat natuurlijk niet aan de elementen overlaten. De heren lagen ‘s nachts wel even wakker van de hoosbui die over Ede heen kwam. Er is gelukkig geen druppel binnen gekomen.

Donderdag is ook de dag dat al het hout naar binnen wordt gebracht. Dat kan allemaal niet via het trapgat, dus zo’n gat in de muur komt mooi uit.

Hier worden de gaten weer gedicht met nieuwe steen. De oude recyclen was wel erg veel werk vooral omdat ze bijna allemaal beschadigd waren vanwege het losbikken van beton.

En zo ziet dat er van binnen uit.

Aangemetseld en klaar voor de koekoek.

De kleine doorgang waar je met enige halsbrekende toeren bij de kerstspullen kon komen is nu flink veel groter gezaagd. Tikkie TE groot zelfs, maar dat stond dan ook zo op de tekening (zagen we later).

En dit is dan het resultaat:

Nog even de voor- foto erbij… Het lijkt een klein raam, maar het is nu een compleet andere kelder geworden. Zowiezo is het vreemd dat je zonder het licht aan te doen naar de kelder kunt. Maar het is nu ook geen donkere, stoffige lage kelder meer maar een lage, (wit)stoffige lichte kamer. We moeten natuurlijk nog aan de slag om de boel af te werken. De balken in het plafond worden verzwaard en daarna komt er een gipsplafonnetje in met isolatie ertussen. Niet te vergeten dat er nog 10 km luidspreker-/telefoon-/netstroom-/kabelTV-/netwerksnoeren nog even netjes verlegd moeten worden. De muren worden ook afgewerkt met platen en vervolgens gestuct of behangen. Maar vooral het bedenken wat we nu waar willen bezorgt ons nog slapeloze nachten. Waar willen we de verwarmingsplaten, hoe doen we de verlichting? Wat willen we überhaupt met deze ruimte? Wordt vervolgd….

O ja, zo ziet de rest van de wereld ons kelderraam:

Verbouwing als slideshow

Afgelopen week is eindelijk onze kelder “minder kelder” gemaakt door er een raam in te laten zetten.

De vergunning was vorig jaar al aangevraagd, maar door de komst van ons kleine manneke hebben we de hele verbouw-happening maar even uitgesteld. Maar deze zomer moest het er maar van komen vonden we.

Via mijn oom die een adviesbureau heeft, hebben we vorig jaar de bouwtechnische tekening laten maken. Hij kwam ook met het goeie idee om de steunbalk die over de hele lengte van de kelder loopt weg te halen. Gewoon weghalen zou wel betekenen dat we in een grote kuil komen te zitten in de woonkamer, leek ons wel een geinig, maar weinig praktische oplossing. Gelukkig kan de boel ook door de muren worden gedragen als de huidige, slappe jaren-60, balkenlaag ingenieus wordt verzwaard. Nadat alles was doorgerekend is een vergunning aangevraagd bij de gemeente. Na enig zoeken hebben we een geschikte aannemer gevonden die de getekende plannen kon uitvoeren voor een, voor ons, schappelijke prijs. Nu zaten we nog met 1 klein detail. Als de middenbalk wordt weggehaald moeten alle CV buizen die er overheen lopen ook weg:

Gelukkig heeft mijn vader ervaring met het aanleggen van CV leidingen dus na enig geteken, hersengekraak en slapeloze nachten hadden we de briljante oplossing om alles om te bouwen terwijl het systeem nog ‘heet’ was.

Na het ophalen van een klein kapitaal aan CV meuk konden we aan de slag met meters pijp, hoekstukken, fittingen en pijpbuigers.

Het leeg laten lopen van het systeem was wel het meeste werk. De ingenieuze slanghaspel en aftappunten ten spijt kwam er na drainen van het systeem toch nog uit alle losgedraaide fittingen bakken met water. Na veel heen-en weer rennen met emmertjes wisten we zowaar het meeste op te vangen.

En vervolgens hebben we op het meest kritische punt een paar afsluiters geplaatst, waarna het systeem weer gevuld kon worden en we er weer warmpjes bij zaten.

Na deze heel handige move hadden we wat meer tijd om rustig alle nieuwe leidingen te runnen en vast te zetten zonder dat we steeds de boel moesten laten leeglopen. En met 1 draai aan de hendel was het nieuwe systeem operationeel en het oude systeem afgesloten.

Hieronder ons meesterplan. Er zitten zelfs uitbreidingsmogelijkheden in de pijplijn, door wat zaken modulair aan te leggen met eindkappen. We kunnen dus later verzinnen waar we de verwarmingsplaten willen hebben en de zaak in een wip aansluiten, zonder dat de CV hiervoor uit hoeft.

Genoeg gehobbyd, op naar de echte verbouwing!

Vandaag acht jaar en 15 kilo geleden gaven we elkaar het jawoord in kasteel Ruurloo. Volgens de kenners hebben we dan een bronzen huwelijk. Vandaag niets bijzonders op de planning, maar voorgaande jaren wel.

En als je weer een keer wilt terugblikken:

1. Bruiloft
2. Vrijgezellenfeest Alwin
3. Vrijgezellenfeest Karin
4. Honeymoon naar Mexico

Klik op onderstaande link of de foto hierboven om met de muis te ontdekken wat ik allemaal heb gedaan vorige maand.
http://www.flickr.com/photos/gevaarlijkechemicus/7070974199/

Wat kiekjes van de sneeuwperikelen om ons huis deze maand. Helaas had ik te weinig tijd om een echte serie winterfoto’s te maken.

De vijver voor wordt voor de vogels netjes ijsvrij gehouden door de pomp. Ze maken hier massaal en dankbaar gebruik van.

In 2004 hebben we Roosje opgehaald uit het asiel in Alkmaar. 7 jaar hebben we de grootste lol gehad met haar, maar na de kerst ging ze ineens zo snel achteruit dat we haar op 3 januari hebben moeten laten inslapen. Ik heb wat hoogtepunten van ons kattebeestje bij elkaar gezet.

Music: Kevin MacLeod – I’m Gonna Go (Instrumental) Danosongs.com

Hieronder nog een keer alle films over Roosje op een rij.

Hairy Tiger:

A Quark a Day:

Poes moet snoepie!:

Tip: De video is nogal klein in dit schermpje, klik hier om hem groot (HD formaat als je full-screen kiest) te bekijken.

Credits:
Idee: Josh Leo
Muziek: Deliberate Thought – Kevin MacLeod

Als je je e-mailadres hieronder invult krijg je een aanmeld e-mailtje om je adres te verifiëren (helaas nog in het Engels).

FeedBurner maakt het eenvoudig om nieuwsitem updates als RSS feed te ontvangen in My Yahoo!, Newsgator, Bloglines, en andere rss-readers. Klik op het RSS logo hiernaast voor mijn feed of vul hieronder je e-mailadres in om updates per e-mail te ontvangen.

Zelfs voor een uk als Casper heb je vandaag de dag een ID kaart nodig als je over de grens wilt. Daarom zijn we dit jaar niet naar Dusseldorf gegaan maar naar de kerstmarkt van Maastricht. Achteraf gezien was Dusseldorf waarschijnlijk wel dichterbij geweest. En ook meer kerstig.

Bij daglicht is de sfeer natuurlijk ver te zoeken, dus na een snelle lunch en een slokje melk voor Casper zijn we eerst even een Crêpe-je gaan snacken en daarna de binnenstad in gewandeld.

Na 2 straten kwamen we een grote kerk tegen met, tot onze verbazing, een Selexyz boekwinkel! Hier moesten we natuurlijk even shoppen!! Het is trouwens voor het eerst dat ik in een kerk zulke blitse foto’s kan schieten. Dat krijg je met al die winkelverlichting.

Nadat we een paar tassen hadden gevuld kwamen we, o-jee, een DE shop tegen. Zo schiet dat natuurlijk niet op met dat kerstshoppen.

Twee X-Mass koffie later was het wel gezellig donker geworden en was de kerstmarkt losgebarsten. Het reuzenrad is natuurlijk de aandachtstrekker.

Na in een half uur drie keer de markt over gelopen te zijn (..kijken, kijken niet kopen..) hebben we traditiegetrouw nog even de locale, uuuhm Duitse, hausgemachte culirariteiten gesampeld. Deze keer was het een Chinapfanne en Currywurst als desert.

Vergeet niet hieronder (of op de website als je dit via de e-mail leest) de bewegende beelden te bewonderen om de echte kerstsfeer te proeven.

Fijne kerstdagen iedereen!

Afgelopen zaterdag heeft Karin haar verjaardags-tegoedbon 2010 op het allerlaatste moment verzilverd bij het VVC. Dat was nog een heel gedoe om rond 8:30 in Almere te staan met ons manneke.

Eerst even voeden en dan om 9 uur eerst een half uurtje theorie. Daarna was het meteen actie op de waterbaan. Met VW Golfjes met wel heel gladde achterbandjes moet er een uitwijkmanoeuvre uitgevoerd worden. Dat gaat natuurlijk grandioos fout. Na een stuk of 5 pirouettes had ze het door en was het allemaal een eitje.

En wat mocht ik doen? Ik heb een beetje rondgelopen met Caspertje, kijken wat er nog meer allemaal kan bij VVC-Adventure. En dat is een hele hoop!

Eerst maar eventjes de terreinvaardigheid van de bandjes van de kinderwagen geprobeerd op de Quad-baan.

Er stonden ook legio Porsche’s, Sandbuggies en zelfs een Hummer2. In allemaal kun je een dagje rijden!

Terreinrijden wil ik ook nog een keer doen. De condities waren uitstekend bagger te noemen!

Dit curieuze ding hieronder is de Carver. Prachtig apparaat, een soort kruizing tussen een motor en een auto, waarbij de voorwielen hydraulisch worden gekanteld, terwijl de achteras met beide achterwielen recht op de weg blijft. Hierdoor kun je nog harder door de bocht.

Intussen was Karin weer opgedroogd en had ze plaatsgenomen in de Skidcar.

De skidcar is een auto met een speciaal hydraulisch mechanisme. Hiermee kunnen ze verschillende wegcondities nabootsen,
zoals rijden op vervuild wegdek, sneeuw of ijzel. Tijdens de skidcar cursus weet je niet van te voren wat voor slip je krijgt. Net echt dus. Karin deed het dusdanig goed dat het er weinig spectaculair uit zag. In het filmpje helemaal onderin kun je zien hoe het ging.

Zie de big smiles, de instructrice Yvonne heeft erg veel lol in haar baan!

Je moet er niet aan denken, met de auto over de kop slaan. Tijdens de volledige anti-slipcursus die Kaatje mocht doen is ze dus echt over de kop gegaan.

De omkeerauto is een speciale auto die ze voorzichtig op zijn kop hangen. Zo ervaar je hoe het is om ondersteboven vast te zitten in je auto. Eerst instructie over wat je moet doen als je op je kopt hangt, dat eerst in normale positie oefenen. Na het op de kop draaien van de omkeerauto, is het nog knap lastig om je uit je belachelijke positie te bevrijden. Maar Karin lukte het behoorlijk snel.

Zo, nu heeft iedereen de stilstaande foto’s bekeken, maar daar is natuurlijk niets aan. Daarom hieronder bewegende beelden!

(alleen zichtbaar op onkruijt.nl, dus niet in de e-mail, klik dus snel op de koptekst om naar onkruijt te gaan!)

Music: Art of Garden Dan-O at DanoSongs.com

We kunnen het iedereen aanraden, mooie ervaring en veel geleerd. Blijkbaar zijn mannen eerder geneigd zo’n cursus te gaan doen (Karin was de enige vrouw), maar de cursus is nuttig voor iedereen die auto rijdt.

Met name de Acer is spectaculair rood in de herfst.

De gele toverhazelaar maakt het kleuren palet af.

Hieronder de Gelderse roos. De besjes blijvende hele winter aan de struik zitten. Komt omdat ze giftig zijn.

Het was vandaag zulk onverwacht nazomerweer dat we het niet konden laten om voor de eerste keer – en waarschijnlijk voor de laatste keer met z’n tweetjes – even de heide op te gaan. Het waaide hard genoeg om de lokale vliegerhelden tevreden te stellen.

Er werd heel wat gestunt en gestunteld met vliegend tuig op de heide.

Music by Nathan Wills Internet: http://www.nathanwillsmusic.com

Het bewijs dat we echt op de heide zijn geweest:

En dat we echt zitten te wachten tot Het Grote Moment kun je wel zien aan Karin.

Sinds gisteren is de kinderkamer pas echt af. Mijn zus heeft de saaie witte kastdeuren opgesierd met een muurschildering.

>>Foto slideshow volledig scherm<<

En dan nu het eindresultaat:

De linkerdeur en de rechterdeur:

Details van de beesies:

Een overzicht op een foto is nogal lastig in het kleine kamertje. Voor een overzicht hoe de kamer er uit ziet kun je hieronder een kort filmpje bekijken.

20110917 Muurschildering in de kidskamer from Alwin Kruijt on Vimeo.

Binnenkort live te bewonderen in Ede!

>>Foto slideshow volledig scherm<<

Ondanks het broeierige weer zijn we toch even komen gluren bij de buren.

>Alle foto’s in een full-screen slideshow<

Sinds de afstoting door de Landmacht op 1 januari 2011 wordt de kazerne bewoond door een anti-kraakwacht. Tien gebouwen: de drie kazernegebouwen die de oude toegang vormden, zes legeringsgebouwen en het eetzaal/mess-gebouw hebben de status van rijksmonument en worden in de plannen voor deze enclave (deelgebied) van het project Veluwse Poort ingepast. De overige bebouwing wordt gesloopt. De appèlplaats blijft zoals die is en ook de sokkel van het monument. De leeuw is met de verbindingsdienst naar Amersfoort vertrokken en vervangen door een hufter proof replica (inclusief kogelschade).

Net als bij de andere enclaves is er een thema aan de herbestemming verbonden: voor het gebied van de Beeckmankazerne is dit gezondheid en zorg. Concreter betekent dit dat maatschappelijke voorzieningen als onderwijs, opvang en zorg op het terrein gemaakt gaan worden. Zo wordt er gedacht aan het hergebruik van enkele kazernegebouwen als school. Ook wil men ongeveer 70 woningen in de andere kazernegebouwen realiseren. /bron: jeoudekazernenu.nl

En natuurlijk was er een expositie over de historie van de kazernes door het Militair historisch platform. De kazernes zijn na de oplevering in 1939 direct ingepikt door de Duitsers die er tot 1945 gebruik van hebben gemaakt. Erg leerzaam om te zien wat er zich allemaal heeft afgespeeld in Ede in de 2e wereldoorlog.

De gebouwen hebben iets bekends over zich. Zo’n beetje alle gebouwen uit de jaren 30 lijken op elkaar. We zijn ook even binnen geweest, tijdens de rondleiding over het kazerneterrein (ca. 1 uur). Ik hoop dat het in ‘the old days’ beter werd gelucht dan nu, want het rook er naar bejaardenhuis en basisschool. Het zag er aan de binnenkant ook uit als mijn basisschool, deja-vu.

Gelukkig werd buiten de boel opgefleurd met spelende kids en rond denderende legertrucks.

De appelplaats lag er wat leegjes bij. Wat kun je een hoop leuke dingen doen met zoveel ruimte en grote lege gebouwen!

Hieronder een van de vier privaten waar je overdag dus naar het toilet mocht. Het heeft ook dienst gedaan als gasmaskeroefenruimte.

“Het Tria Fata festival zal het weekend zorgen voor een bijzondere ervaring voor u en uw kinderen. Met onder andere een steltenloper, waarzegger, theater, circusworkshop en straatmuzikanten is er voor ieder wat wils om te doen of van te genieten.” Ja, was grappig, whatever. Het had alleen niets met de kazernes te maken. Leuk voor de kids en ik hou er een leuk slow-motion filmpje aan over.

Bellenblazen @ Open Monumentendag Open Monumentendag Elias Beeckman kazerne Ede from Alwin Kruijt on Vimeo.

De gemeente Ede  heeft grootse plannen met al de kazerneterreinen die ze hebben opgekocht. Een aantal monumentale panden blijven staan en worden woningen of activiteitencentra.

Ons huis staat op de maquette! Die blauwe blokken worden opslagloodsen omringt door bos, dus no worries.

Dit bos is echt letterlijk om de hoek bij ons. We wilden nog even naar de heide fietsen, maar we zijn links gegaan waar we rechtdoor hadden gemoeten…

Naja, volgende keer met kinderwagen dan maar.

>Alle foto’s in een full-screen slideshow<

… een klein kamertje met kanariegeel glasvezel behang. Het was geen mooi behang. De katten hadden het overal stuk gekrabt en er zaten overal grote gaten in. De nieuwe bewoners van het kasteel wilden het kamertje omtoveren tot een hele gezellige slaapkamer voor hun nieuwe prinsje of prinsesje. Ze wilden het eigenlijk overschilderen, maar dat ging niet. Het behang was te veel beschadigd. Daarom hebben ze het er maar vanaf getrokken. Dat ging eigenlijk heel gemakkelijk! Gewoon goed nat maken en trekken aan de vele eindjes. Met een uurtje was het hele kamertje ontdaan van de gele vezels. Alleen was de muur die eronder zat heel erg beschadigd. Overal krassen en gaten en bulten. Na veel geschuur en geplamuur heeft Alwin de meeste ellende weggewerkt. De schilderfee Marjolein die de muurschildering kwam toveren had alleen slecht nieuws. De netjes gelakte deuren moesten in Acrylverf en niet in Alkydverf. Och en wee alles moest over geschilderd. Zijdemat ook nog eens en Alwin had net een hele grote bus hoogglans verf gekocht. Jammerend ging hij weer naar de Praxis voor een nieuwe bus. Na nog meer geschuur en geschuur en grondverf kon eindelijk de zijdeglas Acrylverf op de deuren en kozijnen gerold worden. Gelukkig kon hij heel erg goed schilderen en met een uurtje zag alles er spik en span uit. Er was geen stofje in de verf te vinden.

Wie wel stoffig was, was Roosje de huiskat. Die zag er heel vreemd uit met haar witte kopje. Had ze Alwin maar geen kopjes moeten geven toen hij zo stoffig was!

Maar het kamertje was nog lang niet klaar. Op een donderdag zijn Alwin en Karin begonnen met behangen. Maar ochjee, nog meer ellende. Het leek wel of het kamertje betoverd was. De lelijke ondermuur kwam gewoon door het behang heen, het was geen gezicht. Met een beetje geGoogle ontdekten ze dat ‘licht’ Snelbehang helemaal niet kan op een oneffen muur. Een beetje verdrietig hebben ze het behang er maar weer afgetrokken, niet meer wetend wat ze nu moesten gaan doen.

Een week later was er nieuw behang. Stevig en dik Vinylbehang dit keer. Met een geleende behangtafel en nieuwe lijm gingen ze weer aan de slag. En het ging heel erg snel deze keer omdat ze nu zo goed geoefend waren.

Alleen kon Karin niet zo lang doorwerken. Haar volle buik zat best wel een beetje in de weg. Ze kon mooi uitrusten, als Alwin het behang stond in te lijmen.

Het nieuwe behang voelde heel lekker zacht. Ze hadden echt knuffelbehang uitgezocht. Van al die bulten en gaten en kleurverschillen was helemaal niets meer te zien.

Na twee middagen behangen was het gelukkig bijna allemaal klaar. Alwin en Karin waren erg trots op hun harde werk.

Alleen het hele kamertje in wit behang vonden ze niet zo mooi. Daarom hadden ze nog een ander kleurtje behang gekozen. Dit stond heel mooi bij het andere behang. Een week later gingen ze weer hard aan de slag. Dit keer waren het allemaal korte stukjes. Met dat schuine plafond was dat nog best lastig knippen!

Gelukkig was Karin erg goed in recht knippen, dat had ze op de lagere school geleerd .

Na 8 weken werken in de avonduurtjes was het kamertje eindelijk klaar. Het is nog een beetje kleurloos en leeg. Toverfee Marjolein moet nog een hele mooie muur(deur)schildering komen toveren. Hoe dat eruit komt te zien weet nog niemand, maar het wordt vast heel bijzonder. Alwin en Karin waren zaterdag best wel een beetje moe. Zondag hebben ze nog de meubeltjes in elkaar gezet, maar dat is een verhaaltje voor een andere keer.