
Net kwam Roosje luid joelend de woonkamer binnenlopen. Karin dacht nog even dat ze gras had gegeten waarvan ze moest kotsen, maar gras heeft normaliter geen pootjes die uit haar bek steken. Een beetje gegeneerd deed Roos van -bleh- en ineens lag er een groene kwak op de grond midden in de kamer. Kadootje zonder veren. Bij nadere inspectie bleek het een platte kikker te zijn waarvan we er een aantal in de tuin hebben rondhoppen. Veteraan binnenkat Roosje was hoogst verbaasd waar dit gekke ding nou ineens vandaan kwam – ze kan zo blond doen af en toe – en sloop er omzichtig omheen. Ik gewapend met een stukkie keukenrol proberen het lijk op te ruimen toen het ineens wegsprong en met drie kledderige hoppen achter de TV kast verdween. My god ik schrok me dood! Het spoor was makkelijk te volgen, maar om dat verschrikte beesie daar onder en achter vandaan te halen met al die kabels was een ander verhaal. Na een kleine verbouwing bleek de waterdichte ton die ik had geleend van het werk een prima val waar hij in vluchtte. En zo’n beesie springt ook heel geinig gewoon 40 cm recht omhoog om over de rand van die ton te kunnen koekeloeren. Na de verplichte en snelle mug-shot foto hebben we Kermit maar weer in de tuin hebben losgelaten. Poes is nu het huis aan het verkennen waar de indringer nu ineens is gebleven.
Note to myself: we moeten stofzuigen achter de TV.
Haha, wie weet heeft ze dat in onze tuin geleerd… Het zit hier stikvol kikkers!