Deel twee van ons avontuur in de bergen. We gaan nog naar een museum en skiën daarna nog even door.>>Zo met tekst is natuurlijk leuk, maar de plaatjes in volledig scherm is nog veel mooier! Klik hier voor een diapresentatie<<

Lift ellende
Niet het hoogseizoen he Karin? Waarom heeft iedereen vakantie dan?

Soms een beetje druk, maar wel… Perfect Weer!*
(*:Jawel dat mag met hoofdletters geschreven worden als het echt zulk mooi weer was)

Woensdag: rustdag
Tijd voor wat lokaal gedoe in een museum/infocenter: Nationalpark Hohe Tauern over ” The largest nature reserve of the Alps … ”

Het was vooral beleven van het natuurgebied Tauern. Adelaarvlucht door de Alpen op grote TFT schermen, dit deed ons erg denken aan de fantastische panorama beelden van de film Earth*.
(*: nog niet gezien? Als de sodemieter een BluRay speler en de BD versie kopen om op je 40 inch scherm met open mond te kijken naar een 1,5u documentaire die in de bioscoop is geweest)

Hieronder drie inhemers die van bontjas wisselen als er sneeuw ligt. vlnr Tapuit, alpensneeuwhoen en alpensneeuwhaas

En hieronder ook nog de Hermelien.

Ook leuk waren de ‘Lawine-dohm’, waar op vier schermen 270 graden rondom je een lawine werd gesimuleerd.
Hieronder werd je in een beekje verkleind tot centimeterschaal in ‘Onderwaterwereld’ waardoor de forel maar ook alle kleine onderwaterbeesies de gruwelijkste monsters werden.

Donderdag en vrijdag: Snel weer skiën,
Want het weer gaat omslaan. Vooral donderdag is het erg winderig en bewolkt. Resultaat is dat je geen moer ziet en het skiet voor geen meter. Ik ben duidelijk een mooi weer skiër. Die ene dag wolken en mist zijn er om je meer te laten genieten als de zon weer schijnt.

Vrijdag: mooier skiweer kun je je toch niet wensen voor je vakantie?

Hieronder een shot van wat Karin vind dat eigenlijk zwarte piste zou moeten zijn. Ik kwam er met veel bochtjes gewoon beneden, maar zo ziet het er nog spectaculairder uit dan als je erop staat.

Op de linkerfoto hieronder kun je mooi zien hoe veel er off-piste wordt geskied. Nu is dit een vrij veilige niet-piste maar het lijken wel runen zoveel het er zijn. De vlakke stroken zijn de geprepareerde piste’s.

Donderdag: een wit sneeuwvlak.

Dat was alweer de laatste afdaling, we zitten in de gondel naar beneden om de skispullen weer in te leveren. Karin zit nog even te mijmeren: over drie weken kan ik pas weer skiën. *zucht*.

Zaterdag: Weer naar huis. Zoals vanouds pokkeweer op de terugweg. Het eerste deel ging ongeveer zoals hieronder, waarbij de vrachtwagens onverminderd 80 rijden, terwijl de rest van het verkeer toch echt niet harder kan dan 50. Na wat ontwijkende acties lopen we een deel van de 35 km file mis en kunnen we ineens doorrijden bij de Duitse grens. We besluiten in 1x terug te rijden. Was wel goed bevallen vorig jaar, je hebt dan de zondag nog om bij te komen. Om 23:15 rijden we de straat weer in, een half uurtje eerder dan vorig jaar.

>>Zo met tekst is natuurlijk leuk, maar de plaatjes in volledig scherm is nog veel mooier! Klik hier voor een diapresentatie<<

<<Terug naar deel 1 van ons avontuur>>>