6 maart 2010 | 
Author: 
Inmiddels zijn we al weer twee weken aan het werk dus hoog tijd voor een ski-update. Na het slechte weer van vorig jaar kon het alleen maar beter gaan toch?
Vrijdag
Met het ochtendgloren staan we op om dit keer eens bij dag en douw onderweg te kunnen. Dus om half 10, exact dezelfde tijd als ieder jaar glibberen we Velsen uit. Onderweg niets dan zwarte snelweg-dat is goed want dat betekend geen sneeuw. Na 9 jaar weten we ons snel aan te passen aan de Duitse rijstijl. Nooit de meest rechter baan nemen; als je een vrachtwagen ziet ga je helemaal links rijden en einde 130 betekend dat je het gas op de bodem gedrukt moet houden tot je weer zachter mag. Dat laatste deden we maar niet, we zijn tenslotte wel in Duitsland, dus zuinig aan, hier wil je geen Diesel moeten tanken als je niet je vakantiebudget wilt decimeren! We hebben weer de nodige mafketelaarij meegemaakt en dan vooral met kleven van vrachtwagens of het heel-heel-heel hard achter je aan komen stormen en luid gebaren dat je moet opzouten of tenminste ter plekke sterven, in het Duits.
We maken goede voortgang en rond zevenen landen we in het donker in een leuk plaatsje met een hotel.
En als je dan ‘s ochtends bij daglicht eens beter rondkijkt blijk je in een 900 jaar oud stadje te staan met een rijke geschiedenis. Volgens de brochure tenminste die we bij het uitchecken hebben meegenomen. Midden in de nacht nog even de opening van de Olympische spelen bekeken. Alleen hadden we ons 2u vergist en zagen we alleen het bobslee ongeluk.
Zaterdag t/m maandag
Zaterdag komen we na vier uurtjes snelweg in Hollersbach. Ons hotel is nog bekend van vorig jaar. Iets van 400 jaar oud, zeer ruim opgezet. Toevalligerwijs de kamer naast die van vorig jaar. Wel eventjes 2x zo groot!Met ook dit jaar de leuke details: zoutlamp voor de gezonde zoutionen, een oliebrander voor de lekkere LemonGrass lucht, speciaal gezuiverd Grander water. O en nog een balkon, bank, kluis en TV met Eurosport voor de Winterspelen.
600 m van ons hotel kunnen we al omhoog de berg op met de gondel. Na 900 km pekelweg is de auto ongelooflijk vies!
Spulletjes uitzoeken onderaan de gondel. En ‘s ochtends weer droge en warme schoenen met die geweldige verwarmde lockers!
Zo hehe we staan eindelijk boven hoor. We kunnen.
On nee wacht hoor, Kaatje moet nog kliederen… Is prima zo schat!
Op 2000m is het flink kouder dan op 1200m! Zeg maar gerust 10 graden kouder en ook wat minder aangenaam windstil. We ideale omstandigheden voor goede sneeuw! Knisper vers. Zo ingepakt en ingesmeerd wordt je natuurlijk geheel niet bruin, maar daarvoor komen we ook niet.
Hieronder twee bergtoppen achter elkaar. Om van de ene naar de andere ligt te komen was je een goed half uur verder.
Eindeloze piste’s met hordes miertjes erop. Sommige stukken waren echter geheel mierloos, vraag me niet waarom. Kun je wel mooi lange bochtjes maken van de ene kant van de piste naar de andere! Zelden zulk mooi weer gehad en zo lekker geskied. Zo uit de gondel en verder waar ik vorig jaar ben gestopt. Skiën is dus inderdaad net als fietsen.
Lunchtijd: Currywurst of Kaisersmarren?
Voor sommigen is Kaisersmarren het toetje, maar na 5 minuten prikken zit ik al zo vol dat daar echt geen hoofdgerecht aan vooraf kan.
Zoals vanouds zit er weer een filmpie bij, bewegende beelden zijn soms sprekendererder als je vette actie wilt weergeven. Karin neemt ons mee op een stukje blauwe verbindingspiste door het bos en we showen weer even hoe goed we kunnen skiën (*ahum*).
2010 Skiën in Kitzbühel Oostenrijk from Alwin Kruijt on Vimeo.
Lang leve de Mac met die leuke overgangetjes!
gepost in 
Tags: