ONKRUIJT

Inmiddels al weer een week terug dus hoog tijd voor een ski-update. De laatste nieuwsberichten hebben het over meters verse sneeuw. Zoveel hadden we gelukkig niet, maar we hebben wel voldoende winterweer achter de kiezen gehad om er even klaar mee te zijn.

>>Klik hier voor alle foto’s in slideshow volledig scherm< <
>>update: Klikhier voor een kort filmpje over hoe de sneeuwons om de orenvloog<<

Vrijdag:
Vertrek uit Velsen-Noord. Mooi weer, geen sneeuw onderweg we schieten lekker op.

Zaterdag:

Tweede stukje. Nu wel veel file, dus pas in de middag in ons hotel Kaltenhauser. Erg mooi familiehotel, de fam heeft het hotel al sinds 1750, bijna alles is mega antiek. Skispullen gehaald, in het kluisje gestopt, morgen warme schoenen! Hierna het dorpje verkend, maar daar waren we erg snel klaar mee: er was niets.

Zondag:

Vandaag gaat het gebeuren. Na een heerlijk ontbijtje staan we na een klim van 1200meter met de gondel bovenop een ijzig koude piste. Mooie blauwe lucht, dat wel, maar het is -13oC bovenop de berg. Snel mooie foto’s maken, want de weersverwachtingen zijn winters. Het skiën gaat boven verwachting goed. Al het gehark op de borstelbaan vergeten en gewoon plankgas naar beneden. Het gebied is heel anders dan Flachau, veel verbindingsroutes naar hele brede piste’s. Je moet hierbij plank naar beneden zonder remmen, anders kom je de heuvel aan onderaan niet meer op en moet je prikken.

Maandag:
Nog steeds mooi weer, al zal het later omslaan. Omdat het zo goed ging neemt Karin me mee door het hele gebied. We gaan van de Resterhohe naar de Zweitausender, dan naar beneden naar de Barendbadkogel en door naar de Wurzhohe.

Dan met de gondel 3S Bahn over het dal.

Te-ring wat is dat hoog!! Na een kwartier zitten we aan de andere kant van de berg in Pengelstein. Even opwarmen bij een warme hap en dan snel terug, want het is al na twee-en. Gelukkig de piste in Pengelstein maar 1x gedaan, want we moeten ons nu ECHT gaan haasten. Om 16:15 gaat de laatste gondel naar ons hotel. Om 16:00 staan we nog twee bergen verderop op de Tweitausender en moeten we nog 3 liften. Dit doen we dus niet meer, want er wordt omgeroepen dat de piste zo dicht gaat. De eerste PisteBullies vegen de boel al aan en we zijn een van de laatsten die de lift naar de gondel hebben. Om 16:20 ploffen we neer in de gondel naar beneden. Net gered zeg. Lekker geskiet maar echt van het uitzicht genieten is het niet zo als je haast hebt.

Dinsdag:
Er is een heel pak nieuwe sneeuw gevallen vannacht en dat is nog niet aangestampt. Veel zachte sneeuw dus, het skiet geheel niet onaardig.

En dan de lunch waar Karin speciaal voor uit Nederland is gekomen: Kaizersmarre

Woensdag:
Sneeuwstorm! volgens de website van Kitzbuhel is er niets aan de hand, mooi weer boven. Ik vertrouw het niet en bij de gondel blijkt inderdaad op de webcam dat het stormt en dat het bere koud is. Snel de thermo spullen aan. Een drietal liften onder de Zweitausender is gesloten door de wind. Vreemd genoeg hebben de pisten zelf geen rood kruis op het bord. Ze blijken wel afgesloten want er hangen netten en kruisen zodat je jezelf niet vast skiet onderaan een lift die niet gaat.

We moeten een aantal keren schuilen voor de wind en doen het rustig aan. Iets lager gaat het wel, maar als je boven komt met de lift wapper je zo uit je onderbroek. De sneeuw steekt op ieder stukje blote huid, en het zicht is 1 meter. Hilarische taferelen, zelfs de meest ervaren skiërs staat stil te kijken waar ze zijn en waar ze heen moeten. Kruipend komen we beneden en schuilen we eerst een uur in de afgeladen skihut.
na een uur opwarmen is het zicht verbeterd tot 50 meter en gaat de sneeuw verticaal ipv horizontaal, maar we maken het niet laat.

Donderdag:
En ineens hebben we weer stukken blauwe lucht! En ik heb ineens te pakken hoe het moet en ga er als een speer vandoor. Karin vraagt zich af wie mij bezeten heeft: ‘waar is mijn man en wat heb je met hem gedaan??’ als ze me niet meer kan bijhouden

Vrijdag:
Zicht 2 meter, temperatuur, -15oC, wind 40km/u, gevoelstemperatuur: ca. -35oC.
Thermo shirt+lange broek, skipully + goede jas + dikke skibroek, dikke wanten, helm en shawl= bij lange na niet genoeg.
Net uit de lift naar boven: GOED, tijd voor een bakkie! De wind zou vandaag minder moeten zijn, maar ik heb het ZO koud, mijn handen voel ik niet meer en omhoog krijg ik gewoon hoofdpijn van de koude wind. We zijn gevlucht naar de dichtstbijzijnde hut en hebben daar een uur gezeten om op te warmen. Nog een keer proberen, maar nee het is zo koud dat ik niet eens meer goed beneden kom. Er licht erg veel nieuwe sneeuw dat ook niet helpt. Weliswaar geen lastige ‘hopies’ maar door het grijswitte licht is alles 1 wit vlak zonder diepte of contrast. Hierdoor raak je steeds je evenwicht kwijt en is het wachten op ongelukken.

Al na een uurtje skiën moeten we het voor gezien houden en gaan we als twee sneeuwpoppen naar beneden om de spullen in te leveren. Dit was ons ski avontuur voor dit jaar.

Zaterdag:

Vroeg op, snel ontbijten, afscheid en in de auto. Het is pokkenweer. Veel sneeuw en heel veel verkeer richting Oostenrijk, maar ook de andere kant op (dat was niet de bedoeling!). Het eerste stuk doen we rustig 4 uur langer over dan gepland.

Na veel file’s besluiten we toch door te rijden en komen om 23:55u aan in Velsen-Noord. NET in 1 dag gehaald, few.

>>Klik hier voor alle foto’s in slideshow volledig scherm< <

Hieronder een impressie van onze week.

&lt;/p&gt;