Poes moet de hele tijd op schoot. Tijdens het eten, tijdens de voedingen van Casper, maakt niet uit wat je doet of wat je net van plan was… Meestal neemt ze wel wat afstand van die kabaalmaker of stapt ze pontificaal op of over Caspertje heen alsof hij er niet is. Gisteren zat je ineens heel dichtbij. Caspertje sliep.
O nee, het is wakker geworden…
De coördinatie begint te komen. Vingers kan Casper al pakken als je die voor houdt. Soms met hulp van het reservehandje.
Als het meneertje niet zint of niet genoeg opschiet gaan de beentjes op slot en heb je een gillende plankje op schoot.
Maar meestal ligt hij lekker met ons op de bank en kijkt vrolijk mee naar de kleurtjes op TV.




Schattig hoor. Ben benieuwd hoe lang Roos het nog vol houdt zo dicht bij Casper te komen. Als hij straks echt grijpt, vindt ze het vast niet meer leuk!
Trouwens, zijn beeNtjes gaan op slot. Lettertje vergeten…