Net kwam Roosje luid joelend de woonkamer binnenlopen. Karin dacht nog even dat ze gras had gegeten waarvan ze moest kotsen, maar gras heeft normaliter geen pootjes die uit haar bek steken. Een beetje gegeneerd deed Roos van -bleh- en ineens lag er een groene kwak op de grond midden in de kamer. Kadootje zonder veren. Bij nadere inspectie bleek het een platte kikker te zijn waarvan we er een aantal in de tuin hebben rondhoppen. Veteraan binnenkat Roosje was hoogst verbaasd waar dit gekke ding nou ineens vandaan kwam – ze kan zo blond doen af en toe – en sloop er omzichtig omheen. Ik gewapend met een stukkie keukenrol proberen het lijk op te ruimen toen het ineens wegsprong en met drie kledderige hoppen achter de TV kast verdween. My god ik schrok me dood! Het spoor was makkelijk te volgen, maar om dat verschrikte beesie daar onder en achter vandaan te halen met al die kabels was een ander verhaal. Na een kleine verbouwing bleek de waterdichte ton die ik had geleend van het werk een prima val waar hij in vluchtte. En zo’n beesie springt ook heel geinig gewoon 40 cm recht omhoog om over de rand van die ton te kunnen koekeloeren. Na de verplichte en snelle mug-shot foto hebben we Kermit maar weer in de tuin hebben losgelaten. Poes is nu het huis aan het verkennen waar de indringer nu ineens is gebleven.
Note to myself: we moeten stofzuigen achter de TV.
We gaan naar Zweden! Tenminste als het daar beter weer is dan dat we vorig jaar hadden. Boekjes gekocht, kaarten gehaald en veel zin.
De tent hadden we als eerste naar de opslag gebracht. Dat betekend dus dat alles dat we er daarna ingezet hadden in de weg stond en eruit moest (zie foto). Na een week hamsteren en zoeken hadden we alle kampeerspulletjes bij elkaar in de woonkamer staan. Een tip: ga nooit op vakantie als je je huis te koop hebt staan. Want dan wil je namelijk je huis in verkooptoestand achterlaten voor een bezichtiging. Zo wij dus ook. Maar opruimen is een tegengesteld proces aan vakantieklaarmaken, dat meer overeenkomsten heeft met de big-bang. Maar het is ons gelukt, zij het twee dagen later dan gepland.
En toen was het nat en koud in Zweden.
Dus wij terug naar de opslag om de doos franse vakantieboeken uit de opslag te halen. De vakantieboeken hadden we na de tent als tweede opgeruimd. Binnen een week hebben we dus twee keer onze halve huisraad door de handen gehad.
De reis naar de zon, volgens de Meteo aanwezig in Bourgogne, verliep zeer voorspoedig en dankzij TomTom LIVE fileinfo ook zonder wachtrijen. Een half uur voor de finish gingen de zaken mis. Karin een hartverzakking toen ze in een helder moment bedacht dat ze de zak met vitale tentonderdelen ( scheerlijnen, bodemplaten en het noklapje die alle stokken bij elkaar houd) wel was afgevinkt maar niet fysiek in de auto was beland. Wat nu? Terugrijden of een nieuwe tent kopen? Jezus mina wat een flater!
Eerst maar verdwaast een slaapplek gezocht. Dit bleek na inchecken het meest slechte en ouderwetse hotel in de regio te zijn. Maar wel zalig gegeten bij de overbuurman. Na een slapeloze nacht door de vrachtwagens over mijn kussen had ik een oplossing bedacht voor ons dillemma. Het behelste veel Ductape, mijn super zakmes en een bezoekje langs de campingboer voor wat scheerlijn en slagdrukkers. Ductape saves the holiday!
En nu zitten we op een heel leuke kasteelcamping Chateau de L’Eperviere in Frankrijk met gratis internet, zwembad en visvijver met erwtensoep. http://tinyurl.com/2b6ttkh
Dit weekend is er in Velsen-Noord veel gezelligheid bij het groots opgezette dorpsfeest. Vrijdagavond werden we al welkom geheten met een optredens zowat in onze voortuin als we die hadden gehad. Vandaag hebben we al een rondje gedaan over de thuismarkt met veel standjes over Velsen-Noord “Toen en Nu”.
Morgen (zaterdag 5 juni allemaal De Telegraaf kopen! want mijn zus staat op de cover. Een paar weken geleden is ze via-via gevraagd voor een fotoshoot om als model op de cover van de weekendbijlage Vrouw te poseren.
In afwachting op DE koper van ons huis zijn we natuurlijk steeds bezig om een stukje beter en aantrekkelijker te maken. Een van die dingetjes die eigenlijk nog moesten gebeuren was het riool. Niet omdat we lekkage hadden maar omdat er nog wat asbest was gebruikt en omdat bij een bepaalde wind een muffige lucht in de kelder- en keukenkastjes hing. Zowiezo niet handig bij een bezichtiging.
Ons neefje Bram (zie Hoera een neefje!) heeft er vorige week een zusje bij gekregen, Eva. Uitstekend gepland door Wendy en Sander, 7 mei, de dag voor Moederdag. Na een korte en kordate bevalling konden wij dit keer wel de volgende dag komen kijken (vorige keer zaten we in Oostenrijk). Lees verder
Vorig weekend hebben we in een wilde bui een wandelingetje gemaakt door duin en bos. We wonen er vlakbij, dus komen we er nooit. Voordat we straks 1.5 uur moeten gaat rijden om ons natuurgebied-om-de-hoek te bezoeken hebben we het nu maar gedaan.
Inmiddels zijn we al weer twee weken aan het werk dus hoog tijd voor een ski-update. Na het slechte weer van vorig jaar kon het alleen maar beter gaan toch? Lees verder
Het beviel vorig jaar zo goed in Hollersbach dat de keus dit jaar eenvoudig was. Het zwembad in ons hotel is op het plaatje mooier dan als je er in rondplonst, maar verder is het een heel leuk en vooral oud hotel. Of eigenlijk heet het ‘Erholungshotel’. Lees verder
Om een of andere reden heb ik deze week helemaal geen zin meer in de chocoladereep die ik in mijn bureau heb slingeren voor deprimerende tijden. Dit komt misschien door de 120 kilo cacaobonen die hier op een karretje staan te wachten om te worden ingeboekt. Nou misschien neem ik toch maar een stukje dan…
Ghe, ik wist niet dat je met het kopen van een telefoon geld kon verdienen! Na het overlijden van mijn Dell PDA en de eeuwige kuren van Windows Mobile ben ik namelijk overgestapt naar een Android telefoon. Na kort zoeken en een snelle blik op de HTC Hero van mijn neef wist ik dat dit ‘um’ was. Net zoals mijn vorige twee telefoons heb ik deze weer gekocht bij webshop Typhone. Die heeft naast normale tot lage prijzen ook een prima service, namelijk Typhone Care als uitbreiding op je garantie, kost letterlijk maar een paar euro, maar heeft me een hoop ellende bespaard met mijn vorige SonyEricsson S500i. Die overleed namelijk een maand voor het verlopen van de garantie en ik kreeg zonder vragen gewoon een nieuwe. En dat was meteen de derde keer dat ze dat deden, dus shapoo voor Typhone en goodbye voor Sony Ericsson. Maar goed, geld verdienen….
